Advocatentuchtrecht

Dit boek omvat niet louter een commentaar op de tuchtrechtspraak, maar het betrekt alle bronnen van het recht. Bovenal is het een soort studie van “vergelijkend recht” tussen het Noorden en het Zuiden van het land, vermits het systematisch de toepassing van dezelfde wetsbepalingen door de Nederlandstalige én de Franstalige tuchtgerechten en rechtbanken en hoven van het ganse land bestudeert, meteen daarmee de “taalbarrière” neerhalend die onwetend maakt van al wat gezegd, geschreven en geoordeeld wordt aan de andere kant van de taalgrens.

De hervorming van 2006, ten voeten uit positief onthaald, heeft van in het begin aanleiding gegeven tot aanbevelingen voor een reparatiewet. Heel wat suggesties werden gemaakt die niet alle in dezelfde richting wezen, maar essentieel zijn de dingen niet gewijzigd. Vijftien jaar zijn verlopen en het ogenblik lijkt nu aangebroken om een kritische blik te werpen op de effectiviteit van het advocatentuchtrecht, want men kan er niet mee volstaan te blijven herhalen. Zoals altijd zal de hervorming van de kant van de balie moeten komen, en de auteurs spreken de wens uit dat hun bevindingen behulpzaam zouden kunnen zijn bij de hoogstnoodzakelijke reflectie daartoe.